Bestaande methoden voor de legionella-bestrijding

Traditionele methoden voor de legionella-bestrijding vertonen ten dele ernstige nadelen:

Zo kan bijvoorbeeld de thermische desinfectie niet bij continue wateronttrekking worden toegepast. De eindcomponenten die zich buiten de warmwatercirculatie bevinden, worden hierbij niet meegenomen. Enorme energie- en waterkosten alsmede verbrandingsgevaar in de verhittingsfase zijn negatieve begeleidende verschijnselen.
De desinfectie met uv-straling kan alleen als begeleidende maatregel worden beschouwd, omdat deze naast de hoge eisen aan de waterzuiverheid slechts punctueel werkt en geen depotwerking heeft. Een tenminste tijdelijke desinfectie met chemische producten is altijd noodzakelijk.
Bij het gebruik van chloor als het oudste desinfectiemiddel in de geschiedenis van de waterbehandeling kunnen door de afbraak van organische verbindingen ten dele giftige afbraakproducten zoals haloformen ontstaan, die op hun beurt schadelijke eigenschappen vertonen.

Bij alle methoden worden de door de hernieuwde bacteriegroei verantwoordelijke biofilms aan de buisleiding- en tankwanden niet verwijderd.